Vlaamse gemeenschap | Analyse van het regeerakkoord 2024-29
Algemene analyse
De Vlaamse regering besteedt zeer weinig aandacht aan de aanpak van racisme.
Ze gaat het verst op vlak van de arbeidsmarkt: academische praktijktesten, een vlottere erkenning van buitenlandse diploma’s, antidiscriminatieclausules bij openbare aanbestedingen, actieplannen non-discriminatie. Toch laat ze enkele kansen liggen, zoals de invoering van proactieve juridische praktijktesten.
Op vlak van onderwijs houdt de regering het bij omstaanderstrainingen voor leerkrachten en leerlingen. Dit zal niet volstaan om structurele en institutionele vormen van racisme in het onderwijs aan te pakken.
Voor huisvesting voorziet de regering zelfs geen enkele antidiscriminatiemaatregel. Dit is extra pijnlijk omdat de regering tegelijk nalaat om de steeds acutere wooncrisis duurzaam op te lossen. Toegang hebben tot degelijke, betaalbare huisvesting is nochtans één van de belangrijkste sleutels om een menswaardig leven op te bouwen. Tegelijk betekent dit regeerakkoord voor sommige bevolkingsgroepen een achteruitgang op vlak van de toegang tot hun grondrechten.
Gelijke kansen worden voorwaardelijk, voor mensen die “bijdragen”. Dit is wel heel opmerkelijk: in de praktijkt zijn gelijke kansen en uitkomsten een voorwaarde om volwaardig aan de samenleving te kunnen deelnemen, en niet omgekeerd.
De toegang tot (sociale) huisvesting wordt voor sommige groepen nog moeilijker: strengere taalvereisten, meer controles op buitenlandse eigendommen, de verplichte vermelding van informatie over verblijfsdocumenten in huurcontracten.
Ouders van schoolgaande kinderen die geen Nederlands spreken en geen Nederlandse les (kunnen) volgen, zullen financieel gesanctioneerd worden. Dit zal voornamelijk ouders met een migratiegeschiedenis benadelen.
Conclusie
De Vlaamse regering legt de verantwoordelijkheid om vooruit te geraken in het leven én om racisme aan te pakken vooral bij de inwoners zelf. Terwijl ze verwacht dat mensen hun kansen grijpen, laat ze zelf tal van kansen liggen om structurele racistische achterstelling tegen te gaan. Sommige voorstellen bevatten zelfs sporen van racisme en maken het nog moeilijker voor sommige bevolkingsgroepen om aan de samenleving deel te nemen. Tegelijk schrijft de regering dat er voor racisme geen plaats is. De NAPAR Coalitie nodigt elke minister dan ook uit om te bekijken welke bijkomende initiatieven mogelijk zijn binnen hun bevoegdheidsdomeinen om racisme terug te dringen. We gaan er graag over in gesprek.














